Crocus chrysanthus „Fuscotinctus” – to roślina cebulowa z rodziny kosaćcowatych. Ciemnozielone liście z białym paskiem pośrodku wyrastają z bulwy wraz z kwiatami. Na dolnej części pędów ledwo widoczne są przezroczyste łuski. Jednopłciowe, jasnożółte, słoneczne kwiaty z brązową obwódką mają 6 płatków. Dorosła roślina dorasta do 10 cm. Otwierają sezon roślin kwitnących zaraz po zejściu śniegu.

Dla krokusów charakterystyczny jest lekki, delikatny aromat. Jedną z wyróżniających cech odmiany Fuscotinctus jest długie, wczesne kwitnienie w marcu, które może trwać około 15-20 dni. Kwiaty przyciągają owady i są zdolne do samosiewu.

Sadzenie. Gleby do sadzenia mogą być dowolne, ale koniecznie muszą być przepuszczalne. Krokusy nie rosną na glebach kwaśnych. Miejsce do sadzenia wybiera się słoneczne lub półcieniste. Krokusy wyglądają dobrze w grupach w obwódkach, na skalniakach, na trawnikach. Można z nich tworzyć fantazyjne wzory. Cebulki krokusów sadzi się od września do końca grudnia. Glebę do sadzenia przygotowuje się wcześniej. Spulchnia się ją na głębokość do 30 cm, a następnie dodaje kompost. Ponieważ rośliny cebulowe są zbyt wrażliwe na wilgoć, można je sadzić w piasku. W tym celu wykop dołek z płaskim dnem o wymiarach, na przykład, 5 cm szerokości i 30 cm długości. Następnie wsyp na całym obwodzie cienką warstwę piasku, nie wyższą niż 2 cm. Na piasku umieść cebulki, ostrymi końcami do góry. Następnie ostrożnie zasyp dołek ziemią, nie ugniatając jej. Głębokość sadzenia powinna być równa dwóm wysokościom cebulki. Odległość między cebulkami przy sadzeniu wynosi od 3 do 10 cm.

Pielęgnacja. Krokusy są niewymagające w pielęgnacji. Nie trzeba ich podlewać. Wystarczy im wilgoci w glebie po stopnieniu śniegu. Świeży obornik jest przeciwwskazany dla krokusom. Co 4-5 lat „gniazda” krokusów należy dzielić. W razie potrzeby kwitnące krokusy można przesadzać (z bryłą ziemi).