Hiacynt "White Pearl" - przygotowany - to hiacynt wschodni o pełnych kwiatach. Średniowczesny. Został wyhodowany w odległym 1878 roku w Holandii.
Łodyga kwiatowa ma około 30 cm wysokości. Kwiaty są pełne, dzwonkowate, liczne (do 35 sztuk), zebrane w gęste kwiatostany. Ich barwa to śnieżnobiała lub w kolorze kości słoniowej. Rozmiar kwiatu – 3,5-4 cm średnicy i tyle samo lub nieco więcej długości. Kwiaty mają silny i trwały, słodki aromat. Kwiatostan – gęsty grono, o kształcie kulisto-cylindrycznym i wysokości 10-15 cm. Ta odmiana kwitnie długo, do trzech tygodni. Liście są liniowe, gładkie, rowkowane, niebiesko-zielone, zebrane w rozety przyziemne po 9 sztuk. Ich rozmiar – od 10 do 30 cm długości.
Wyjątkowa pełna odmiana – doskonały wybór do dekoracji ogrodu lub tworzenia kompozycji kwiatowych. Idealnie nadaje się do pędzenia. Będzie wyglądać wspaniale zimą lub wczesną wiosną i wypełni Twój dom swoim cudownym aromatem. Preferuje miejsca słoneczne lub półcień, z ochroną przed wiatrem. Okres kwitnienia – początek – środek wiosny. Ta antyczna odmiana przetrwała próbę czasu i zachwyca swoim pięknem dziś, tak samo jak sto lat temu!
Sadzenie i pielęgnacja
Hiacynty sadzi się w otwartym gruncie lub w pojemnikach. Odpowiednia jest gleba żyzna, dobrze przepuszczalna, niekwaśna; miejsce – słoneczne lub z lekkim cieniem, osłonięte od wiatru. Przed posadzeniem należy zastosować nawozy organiczne i mineralne.
- Terminy sadzenia: wrzesień-grudzień.
- Głębokość: 10-15 cm, rozstawa: 15-20 cm.
- Duże cebulki – do pędzenia, średnie – do otwartego gruntu (są bardziej odporne).
W pojemnikach obowiązkowy jest drenaż (otwory + warstwa drenażu). Mieszanka glebowa: ziemia darniowa, ziemia kompostowa, piasek lub torf. Doniczka powinna być nieco większa niż cebulka.
Do pędzenia używa się dużych, zdrowych cebul (od 5 cm). Najpierw trzyma się je w ciemnym, chłodnym miejscu, po pojawieniu się liści – w chłodnym, zacienionym miejscu, po pąkach – w jasnym miejscu. Po kwitnieniu sadzi się je w otwartym gruncie.
Pielęgnacja
Cebulki można pozostawić w ziemi, ale lepiej je wykopać po kwitnieniu. Kwiatostany ścina się, liście pozostawia do odżywienia cebulki. Po zaschnięciu liści (początek lata) cebulki wykopuje się, suszy i przechowuje w suchym miejscu (torf, trociny). Bez wykopywania rosną do 3 lat.
Podlewanie – w okresie wzrostu, około 2 razy w tygodniu bez przesuszenia i przelania. Rośliny doniczkowe wymagają regularnego nawożenia.